چون درخت پرثمر متواضع باش

جوان که بودیم پدر عزیزمان که مسلمانی واقعی، کشاورزی زحمتکش، عارفی سالک و خدمت گذار مردم بود که خداوند در این شب عزیز رحمتش کند، در روستا درختان را به ما نشان می داد و می فرمود: چون درختان پر ثمر باشید که هر چه محصول و بارشان بیشتر شود از سنگینی و پر ثمری سر خم می کنند و از تواضع سر به خاک می سایند ولی درختان بی ثمر چون بار و محصولی ندارند مغرور سر به آسمان می سایند؟

در عین حال بدانید به درختان پر ثمر سنگ‌ و چوب می زنند ولی آیا دیده اید به درختان بی ثمر سنگ بیاندازند؟.

یعنی هر چه علمتان بیشتر شود و بیشتر تلاش کنید و پر ثمر و مفید باشید بیشتر به شما سنگ خواهند انداخت و اذیت و آزار خواهید شد، ولی اگر جاهل و بی تفاوت و بی ثمر باشید کاری با شما نخواهند داشت.

پس تلاش کنید علم، دانش و معرفت کسب کنید تا برای جامعه مفید باشید و البته از سنگ ها و چوب هایی که بر شما خواهند زد خسته نشوید که این رسم روزگار است. حال که در این شب عزیز به یاد خوبی های پدر دعایی می خوانم به سخنانش فکر می کنم  ومی بینم که چرا همه آنان که مثمر تر و مفید ترند اینقدر آزار می بینند و بی ثمران و مغروران و خود شیفتگان بی ثمر راحت ترند؟! عجب رسمی روزگار دارد و عجب صبری خدا دارد؟


/ 2 نظر / 64 بازدید
vlgkavosh

سلام لطفا وبلاگ ما رو دنبال کنید :)

vlgkavosh

سلام لطفا وبلاگ ما رو دنبال کنید :)