اهمیت نماز صبح و نیایش صیحگاهی در کلام سعدی

اهمیت نماز صبح و نیایش صبحگاهی در کلام شیرین سعدی

یاد دارم که شبی در کاروانی همه شب رفته بودم و سحر در کنار بیشه ای خفته شوریده ای که در آن سفر همراه ما بود نعره ای برآورد و راه بیابان گرفت و یک نفس آرام نیافت چون روز شد گفتمش آن چه حالت بود؟ گفت: بلبلان را دیدم که بنالش در آمده بودند از درخت و کبکان از کوه و غوکان در آب و بهایم از بیشه،

 اندیشه کردم که مروّت نباشد همه در تسبیح و من به غفلت خفته

دوش مرغی به صبح می‌نالید            عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش

یکی از دوستان مخلص را                  مگر آواز من رسید به گوش

گفت باور نداشتم که ترا                     بانگ مرغی چنین کند مدهوش

گفتم این شرط آدمیت نیست         مرغ تسبیح گوی و ما خاموش


بنیاد ملی سبک زندگی سالم

proffessorkarami@

/ 0 نظر / 21 بازدید